STRATEGIA WÓJTA: ZNOWU BLOKI
(Wspólna Sprawa 14)
Marek Gizmajer
Gdy czerwcową Wspólną Sprawę rozpoczął artykuł p.t. „Co dalej z naszą gminą?” Listy do Sąsiada doniosły, że od stycznia trwają prace nad Strategią Rozwoju Gminy Izabelin, która ma być „podstawowym dokumentem określającym kierunki stałego i harmonijnego rozwoju gminy (…) bazuje na jej wewnętrznym potencjale (…) określa cele, ich hierarchię i kolejność realizacji (…) zmierza do ciągłego rozwoju gminy i poprawy życia jej mieszkańców”. Uf. W lipcowych LdS pojawiło się kolejne doniesienie o „trwających pracach” pełne wzniosłych sformułowań mających dowieść, że władze gminy sumiennie pracują nad ważkim przedsięwzięciem administracyjnym i wszystko idzie dobrze, czyli nasze życie poprawi się. Świat Listów jest jak zwykle piękny. Jaki jest naprawdę?
Ks. Aleksander Fedorowicz urodził się 16 czerwca 1914 r. w Klebanówce. Studiował we Lwowie, w 1942 roku przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1945-52 był wychowawcą niewidomej młodzieży w Laskach, a w 1951 r. został pierwszym proboszczem parafii w Izabelinie. Zbudował tu kościół, który decyzją prymasa Stefana Wyszyńskiego stał się oprócz opactwa Benedyktynów w Tyńcu miejscem pierwszych polskich Mszy sprawowanych twarzą do wiernych według zaleceń Soboru Watykańskiego II. Ks. Aleksander zmarł 15 lipca 1965 r. w opinii świętości i został pochowany w Izabelinie. Poniżej fragment biografii i relacje mieszkańców, którzy wciąż go pamiętają.
